تو به یاد خدا باش، نه من!

زمانی[ّّکه [ّّ�مام [ّّ�ر [ّّ�ی[ّّ�ری[ّّ� ی [ّّ�هران [ّّ�ر [ّّ�نزلی [ّّ�حت [ّّ�ظر [ّّ�ودند، [ّّ�ر [ّّ�ن [ّّ�وزها [ّّ�ازه [ّّ�کلی[ّّ� [ّّ�ده [ّّ�ودم. [ّّ�ا [ّّ�انواده‌[ّّ�م [ّّ�فته [ّّ�ودی[ّّ� [ّّ�ی[ّّ�ار [ّّ�مام [ّّ�ر [ّّ�ی[ّّ�ری[ّّ�، [ّّ�نزل [ّّ�اج [ّّ�قا [ّّ�وغنی،[ّّکمی [ّّ�ی[ّّ� [ّّ�سی[ّّ�ه [ّّ�ودی[ّّ� [ّّ� [ّّ�قا [ّّ�شغول [ّّ�ماز [ّّ�غرب [ّّ� [ّّ�شا [ّّ�ودند، [ّّ�مه ی [ّّ�هل [ّّ�انه، [ّّ�ز کارگر [ّّ� [ّّ�احب [ّّ�انه گرفته [ّّ�ا [ّّ�همان [ّّ�ا [ّّ�ه [ّّ�ماز [ّّ�ی[ّّ�تاده [ّّ�ودند. [ّّ�یچ کس [ّّ�ماز [ّّ�ماعت [ّّ�قا [ّّ�ا [ّّ�ز [ّّ�ست [ّّ�می [ّّ�اد. [ّّ�مه [ّّ�ا [ّّ�جله [ّّ�ود [ّّ�ا [ّّ�ه [ّّ�ماز [ّّ�ساندند. [ّّ�ن [ّّ�چه [ّّ�ودم. [ّّ�قلم [ّّ�می [ّّ�سی[ّّ�. [ّّ�ا [ّّ�ضو گرفتم [ّّ� [ّّ�مدم، [ّّ�قا [ّّ�جده ی [ّّ�کعت [ّّ�ول [ّّ�ا [ّّ�مام کرده [ّّ�ودند. [ّّ�ن [ّّ�ه [ّّ�لط [ّّ�امت [ّّ�ستم [ّّ� [ّّ�ه [ّّ�ماز [ّّ�ی[ّّ�تادم. [ّّ�ادرم [ّّ�شاره کردند که [ّّ�مازت [ّّ�رست [ّّ�ی[ّّ�ت؛ [ّّ�لی [ّّ�ن کار [ّّ�ودم [ّّ�ا [ّّ�دامه [ّّ�ادم. [ّّ�عد [ّّ�ز [ّّ�ماز [ّّ�غرب، [ّّ�ادرم گفتند: «[ّّ�مازت [ّّ�رست [ّّ�بود [ّّ� [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�ماز [ّّ�غرب [ّّ�ا [ّّ�وباره [ّّ�خوانی [ّّ� [ّّ�رای [ّّ�شاء [ّّ�شت [ّّ�ر [ّّ�قا [ّّ�امت [ّّ�بندی». [ّّ�ن [ّّ�اراحت [ّّ�دم [ّّ� گری[ّّ� [ّّ� [ّّ�اری[ّّکردم [ّّ� [ّّ�دمت [ّّ�قا [ّّ�فتم. [ّّ�ی[ّّ�ان [ّّ�اشتند [ّّ�عای [ّّ�ی[ّّ� [ّّ�و [ّّ�ماز [ّّ�ا [ّّ�ی [ّّ�واندند. [ّّ�ادرم [ّّ�لام [ّّ� [ّّ�لیک کردند [ّّ� گفتند: «[ّّ�ا [ّّ�ر چه [ّّ�ه [ّّ�ی[ّّ� [ّّ�چه [ّّ�ی‌گویی[ّّ�، [ّّ�بول [ّّ�می[ّّکند که [ّّ�مازش [ّّ�رست [ّّ�بوده، [ّّ�کر [ّّ�ی‌کند که [ّّ�مایی[ّّ� که [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�بول کنی[ّّ�. [ّّ�یگوی[ّّ� [ّّ�قا [ّّ�ن [ّّ�ا [ّّ�بی[ّّ�د، [ّّ�بول [ّّ�ی[ّّکند». [ّّ�معی[ّّ� [ّّ�ور [ّّ� [ّّ�ر [ّّ�قا [ّّ�شسته [ّّ�ودند [ّّ�ادرم [ّّ�ه [ّّ�ن [ّّ�ی[ّّگفتند: «[ّّ�قا [ّّ�ا [ّّ�سته [ّّ�کن، [ّّ�لند [ّّ�و»؛ [ّّ�لی [ّّ�مام گفتند: «[ّّ�ن [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�رای [ّّ�و [ّّ�وضی[ّّ� [ّّ�دهم [ّّ�ا [ّّ�توجه [ّّ�شود [ّّ�ضی[ّّ� چی[ّّ�ت.» [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�دود یک [ّّ�بع [ّّ�ا [ّّ�ی[ّّ�ت [ّّ�قی[ّّ�ه [ّّ�مه [ّّ�قای[ّّ�ن [ّّ� [ّّ�یگران [ّّ�نتظر [ّّ�ماز [ّّ�قا [ّّ�ودند [ّّ� [ّّ�ی[ّّ�ان [ّّ�اشتند [ّّ�رای [ّّ�ن [ّّ�وضی[ّّ� [ّّ�ی‌[ّّ�ادند که [ّّ�ماز [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�ه چه [ّّ�ورت [ّّ�اشد [ّّ� [ّّ�قت کن [ّّ� [ّّ�ی[ّّ�ه. [ّّ�ن [ّّ�نوز [ّّ�م [ّّ�ر [ّّ�قت [ّّ�ه [ّّ�ماز [ّّ�ماعت [ّّ�ی [ّّ�ی[ّّ�تم، [ّّ�ن [ّّ�حظه [ّّ�ا ی[ّّ�دم [ّّ�ی [ّّ�ی[ّّ�. [ّّ�مام [ّّ�ی[ّّ�ی [ّّ�احت [ّّ�وضی[ّّ� [ّّ�ادند [ّّ� گفتند: «[ّّ�ن [ّّ�ن [ّّ�ی[ّّ�تم که [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�بول کنم، [ّّ�و کس [ّّ�یگری [ّّ�ست که [ّّ�ای[ّّ� [ّّ�بول کند. [ّّ�و [ّّ�ه ی[ّّ�د [ّّ�دا [ّّ�اش، [ّّ�ه [ّّ�ن.»

منبع: [ّّ�مانی [ّّ�رای [ّّ�دا ([ّّ�گاهی [ّّ�ه [ّّ�بک [ّّ�ندگی [ّّ�مام [ّّ�می[ّّ�ی ([ّّ�ه) [ّّ�ه [ّّ�وای[ّّ� [ّّ�اطره)؛ [ّّ�ه [ّّ�لم [ّّ�لامرضا [ّّ�ری[ّّ�تی [ّّ�هر، [ّّ�فحه 23.

راوی: [ّّ�ر [ّّ�نگر [ّّ�ماز، [ّّ�فحه ۶۰ [ّّ� ۶۱، [ّّ�ه [ّّ�قل [ّّ�ز [ّّ�انم [ّّ�ری[ّّ� [ّّ�سندی[ّّ�ه، [ّّ�خوی [ّّ�اده [ّّ�ضرت [ّّ�مام ([ّّ�ه)[ّّ