در میخانه گشودند و چنین غوغا شدمعتکف گشتم از این پَس بدر پیر مُغانجز سر کوی‌ تو، ای‌ دوست! ندارم جاییوه چه افراشته شد، در دو جهان پرچم عشق!‏بی نصیب آن کس که او را، رَه بر این پیمانه نیست‏‏من جان نمی‌دهم، مگر اندر هوای دوست‏دیدار یار حاصل سر نهان ماستجرعه‌ای‌ می‌خواهم از جام تو تا بیهوش گردمماه تابانم شعر صفحه 12