دشت و صحرا گشته یکسر فرش، از دیبای‌ اخضرباد، در گلشن فزون از حد نموده مُشک بیزی‌مژده! فروردین ز نو بنمود گیتی‌ را مُسخّراز باد بهار بوی دلدار آمددیده‌ای‌ نیست نبیند رخ زیبای‌ تو راعاشق روی توام، ای گل بی مثل و مثالعشق نگارقامت سرو قدان را به پشیزی نخردهمه جا منزل عشق است، که یارم همه جاست دیوان امام صفحه 9