این مقاله در صدد است با طرح موضوع لقاالله از دیدگاه حضرت امام; در شناسایی ابعاد ناشناخته ان بار سفرکرده گامی بردارد تا مقدمه ای باشد بر تمسک به راه معنویت ان عزیز لقاالله یکی از موضوعات و مطالب مهمی است که قره عین العارفین بوده با این حال کم تر به ان پرداخته شده

اشاره متنی که در پی می اید نامه ای است عرفانی از حضرت امام خمینی به حضرت ایت الله سید ابراهیم خویی مقبره ای که از مصاحبان حضرت امام در مسائل عرفانی بودند چون متن نامه به زبان عربی نوشته شده است هم متن اصلی و هم ترجمه ان جهت ملاحظه خوانندگان گرامی درج می شود بسم

مباحث امام در حوزه پیدایش کلام و الفاظ از دو منظر اصولی و عرفانی قابل بررسی و تحقیق است مقاله حاضر پژوهشی در زمینه پیدایش زبان عرفانی از نظر امام راحل است این مباحث به صورت مستقل طرح نشده اند اما به بهانه موضوعات عرفانی بدان پرداخته شده است نگارنده در حد توان تلاش

بی تردید کتاب شریف قران چنانچه خود بدان تصریح فرموده کتاب هدایت و راهنمای سلوک انسانیت و مربی نفوس و شفای امراض قلبیه و نور بخش سیر الی الله است این کتاب گرانقدر از مقام قرب و قدس الهی نازل گشته و به حسب تناسب عوالم تنزل یافته تا به این عالم ظلمانی و سجن طبیعت رسیده

ویکی از ابعاد شخصیت مهم امامره و از اندیشه های تابناک و برجسته اش اندیشه عرفانی اوست که یقینا درمدیریت و رهبری ان حضرت تاثیر شایانی داشته این اندیشه درخشان و نورانی ریشه در شناخت عمیق او ازخداوند متعال داشت اطاعت مطلق در برابر خداوند متعال ان حضرت را به جایی از

بسم الله الرحمن الرحیم انچه در اثار ادبی و عرفانی امام خمینی قدس سره در سالهای اخر عمر پر برکتش دیده می شود چه به صورت اشعار چه نامه ها و مکتوبات عرفانی نشان از نوعی شوریدگی و دلدادگی و عشق می دهد ابراز حالات ویژه روحی و بی تابی های معنوی در راه وصل به جانان و اینکه

اقرا باسم ربک الذی خلق بخوان بنام پروردگارت که هستی بخشید مطابق ایه کریمه مذکور در مصحف شریف در نظر اسلام میان علم و وجود رابطه ای بسیار نزدیک وجود دارد چیزی که بسیاری از متفکران جهان همواره از ان غفلت داشته اند خصوصا در عصر جدید غرب که نه تنها علم را پرتوی از وجود

اشاره امام که لحظهلحظه حیاتش بما راه و رسم چگونه بودن را می اموزد کلامش بمثابه ابزاری است برای پی بردن به راز خلقت و شناخت جهان بینی اسلام و عرفانش خط بطلانی است بر اندیشه ها و پندارهای صوفی مابانه و براستی که سخن در برابر عظمت ارمانها و اندیشه های والای این مرد

مقدمه امام خمینی همچون دیگر اندیشه مندان سیاسی دارای زمینه های مختلف در اندیشه سیاسی خود است که هر یک از این زمینه ها سبب ساز و عامل قوام دهنده ساختار اندیشه سیاسی او هستند از این رو از این زمینه ها می توان به مبانی و اصول اندیشه سیاسی امام نیز یاد کرد از میان انها

مقدمه انچه مایه سعادت و هدایت ادمی است شناخت خداوند و راههای وصول به اوست وتوحید و یکتاپرستی یگانه راه دستیابی بشریت به ان مقصد نهایی است بی تردیدان علمی که انسان رابیشتر به این راه نزدیک می کند علم عرفان است که شریفترین علوم الهی است و اصل و مبدا و مقصد و ظاهر و

منزل ششم صبر و استقامت صبر عبارت است از ثبات و اطمینان نفس چنان که خواجه نصیرالدین طوسیره صبر را معرفی می کند به نگهداری نفس از بیتابی نزد مکروه1 بنابراین صابر کسی است که صبر ملکه او باشد یعنی نفسش در بلایا و مصایب مضطرب نگشته و در حوادث و شداید مقاوم باشد به نحوی