با که گویم درد دل را از که جویم راز جان را دلی به سوی رخ یار دلربا دارمعاقلان از سر سودائی ما بی‌خبرندگفته بودی که ره عشق ره پر خطری استپروانه صفت، در برِ آن شمع بسوزمآتش عشق...بلبل به شاخ سرو، در آوازِ دلفریب‏‏رفتند حریفان بسوی کَعبۀ مقصودیک جان نداد در رَه او صدهزار داد دیوان امام صفحه 2